Viran Şehir, İsimsiz Mezar

Viran olmuş şehirden firar vakti.

Limanlar yandı bir bir.

Kaç gemi hiçliğe gitti?

Kaç yolcu çölü deniz bildi?




Şimdi olmayan bir adres,

Olmayan bir sokak,

Geçmiş denen takvim yaprakları,

Yaktım tek tek her hatırayı.




Yazmaktan korkar olmuş kalem.

Kelam ettikçe kayba kurulu alem,

Uyku yüklü şiirler sunulurken,

Uykusuz kalmış her kalem.




Bir garip hikayenin,

Sonu yırtık sayfası,

Kül almış hattatı.

Her harfin anısı.




Nefes alan bir et parçası,

Ruh kayıp,esaret yüklü satırları,

Kalem kırık, dava kapalı.

Yavaşça susar her şarkı.




Şimdi nefret vakti desem,

Vakte yazıktır, boş geçmez,

Boş geçmiş vakitlerin üstüne,

Nefret ile boşluk eklenmez.





Hem alınmışsa aşk diyarında,

Yara ile merhemsiz ders.

Ne yanar yürek gelince akla,

Ne pişman olur akıl göçünce seraba.





Sanılmasın ki beden faniye diye,

Aşkta öyledir giderse ölür.

Bu isim taşımaz mezarlığa,

Kim bilir kaç ceset daha gömülür?





İsimsiz mezarlardan geçerken 

Bilmezsin ölü kimdir ?

İstediğin anı aklına gelsin.

Ceset çoktan çürümüştür, hissetmezsin.

Serkan Karabostan

Reklamlar