Bu şiirde Süküta Gider

Sabahın dördüne yaklaşıyor saatler.

Başlıyor üşüşmeye duvarlarıma soğuk şiirler.

Hasretinden buz kesmiş eller.

Acı tütüne boğulmuş bedenler

Acıma set olmuş gülmeler.

Güldükçe acımı tazeler.

Dar bir kaldırıma yığılmış gözler,

Mısralarım olan ayak izlerini bekler.

Ay ışığı vuran kelimeler,

Esaretten vuslat gözler.

Rüzgarın hedefidir sarhoş kalemler.

Kokun bu şiiride süküta gömer.

                                                                                                                                                    -Serkan Karabostan-

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s